İnsan İnsan…

0

BEĞENDİM

Öyle bir yetenek ki bu, öyle bela, adı zeka… İşte bu yüzden erdemlere ihtiyacımız var. Yoksa bir karardır savaş. Bir bomba ve milyonlarca ölü…

Yine bir karardır bir ilaç ve milyonlarca kurtarılan hayat…

Neyi seçeceğimiz, ne için yaşayıp ne için öleceğimiz bizim kararımız. Erdemlere tutunmadan kayar ve düşer insan. Bir tarafı hayvandır çünkü ve hatta hayvandan aşağı… Tam da bu yüzden güce kavuşmamalıdır bazı insanlar. Yoksa Roma’dan çıkar yolculuğa öldüre öldüre gezer dünyayı… Pardon adına devlet denir bunun ve en güçlüleri en çok öldürenleridir…

Uygarlık hala doymadı mı kana? İnsan kusurlu ve bu kusurları sayesinde hayatta kaldı. Her hayvan gibi yaşamak için öldürdü. Ama erdemliler de vardı. Gelen her peygamber, her din, her öğreti “öldürme” dedi insana, ya insan…

Aslında iyi de kötü de var içimizde. Çünkü iyi ve kötü olmamız gereken durumlar var hayatta. Mesela aç bir insanın çalması kadar doğal bir kötülük. Mesela yıllarca patronuna hizmet edip hakkını alamayan bir de üstüne aşağılanan işçinin katil olması gibi… İnsan doğru bir sistem içinde, eşit ve değerli hissederse kendini eğer, bastırır içindeki kötülüğü ve iyiye yol alır. Kısacası kötülük yine kötülük doğurur insanda.

Şiddet görerek büyür ise insan yavrusu ya da köpek yavrusu fark etmez! Şiddeti öğretirsen bir canlıya, şiddet bulursun karşılığında. Bu yüzden diğer yanağını çevirdi Yunus… Bazen adalet bile gereksizdir çünkü!

Sevgi saçmalı insan, erdemleri ile yaşamalı. İnsan olduğunun farkına varan erdemlere tutunan insanlar düşmeyecek bu uçurumdan. Bir umut varsa eğer sizde var! Bu sistemi ve bu şiddeti değiştirecek olan, bu adaletsiz düzene karşı duracak olan sizlersiniz.

Yemek için öldürmeye o kadar alışmışız ki, gerektiğinde güç ve para için öldürmek normalleşmiş sanki… Nietzsche’nin dediği gibi insanın üstünde bir şey belki de ulaşmamız gereken… Belki insan budur! Vahşet ve adaletsizlik vardır içinde. Birçoklarının yaptığı gibi o köprüden geçmek ve vazgeçmek lazım kendinden belki de… Her din bir cennet vaat etmiş insana ve bir de cehennem. Bazen düşünüyorum cehennem dünyadan daha kötü olabilir mi diye. Mesela üç aylık bebeği barbeküde yakan anne kadar korkunç zebaniler var mıdır? Tecavüze uğramış genç bir kızın kafasını testere ile kesen şeytan var mıdır cehennemde? Bazıları için cehennemi anımsatıyor dünya… Bazıları ise cenneti yaşar gibi… Mesela Göcek’te bir koyda, bağlamışsın tekneyi kıçtankara. Demiri atıp açmışsın şarabı bir yanında dostların, hayat arkadaşın maviyi seyre dalmışsın…  Cenneti anımsatıyor… Demek ki bazılarına cennet bazılarına cehennemden beter bu dünya! İşte bu yüzden bile insan eksik, insan kirli, insan suçlu… Ben, ben ve yine ben! İşte insan bu…