İnsanlar topluluklar halinde yaşamaya başladığında ortak kurallara ihtiyaç duymuşlar. Farklı coğrafyalardan, farklı inanç sistemlerinden gelen bu insanların beraber yaşayabilmeleri için bir sistem gerekliydi. Düşünün ki semavi dinlerden önce insanlar Tanrı’yı yeryüzünde arıyorlardı. Kimi yaptığı putlara, kimi ateşe tapıyordu. Şamanizm bir aksiyon dini olmadığından insanları bir arada tutamıyordu. İnsanlar arasında yaşam biçimi farklılıkları beraber yaşamayı zorlaştırıyordu. Düşünün ki doğan kız çocuklarını diri diri toprağa gömmek ya da yıkanmamak bir ibadet çeşidiydi. Böyle bir ortamda semavi dinler doğdu.

Uygarlık tarihinde tabakalaşmanın ilk başladığı zamanlar anlatılır. Toplumdan ayrışan ilk sınıf ruhban sınıfıdır. Uygarlık tarihi dersi aldığımda tarihteki ilk tabakalaşma dikkatimi çekmiş ve ayrıntılı olarak incelemiştim. İnsanların tarıma yeni geçtiği bir dönemden bahsediyoruz. Tabi ki matematik ya da ölçü birimleri yok. İnsanlar mahsulü eşit bölmeyi bilmedikleri ve depolara sahip olmadıkları için, mahsulleri ruhban sınıfına veriyorlar. Ruhban sınıfı tüm yiyecekleri tapınakta saklıyor ve insanlara dağıtım buradan yapılıyor. Tabi Ruhban abimiz çok zeki bir abi. Zaten zeki olmasa ruhban sınıfında işi ne? Sayı saymayı bilmeyen insanlara kafasına göre dağıtıyor yiyecekleri… Akrabasına biraz fazla veriyor mahsulden. Komşu geliyor o gün, ona da biraz fazla fasulye… Kısacası ruhban sınıfı kendi menfaatleri doğrultusunda dağıtıyor mahsulü… Al sana tarihte ilk tabakalaşma! Hem de bir araya gelip ilk yerleşimleri kurarken. Tarımı keşfedip üretime yönelmiş iken… Ruhban sınıfı resmen kapitalizmin temellerini atıyor. İşçiler çalışıp ruhbana getiriyor. O da kafasına göre işte… Zaten o dönemde tıp olmadığından hastalanan insanlarda koşuyor tapınağa… Ruhban arkadaşlar zeki olduğundan biraz nane, biraz kekik içine biraz da deve sidiği falan… Yani tedavi ruhban sınıfının elinde! Tedavi işe yaramazsa çözüm basit, gökler aldı… Kısacası ruhban sınıfı halkı domine ediyor. İnsanların bir arada yaşama kurallarını koyan ruhban sınıfı hiç çalışmadan toplumun üst tabakası haline geliyor.

Yıllar önce bunları okuduğumda günümüzle benzerlikler beni şaşırtmış  “insan binlerce yıldır aynı” diye düşünmüştüm. Bugün de birileri tedaviyi, sermayeyi ve kural koyuculuğu elinde tutuyor. Bizler çalışıp üretip onların depolarına gönderiyoruz. Sonra onlar karar veriyor senin ne kadarına ulaşabileceğine…

Sevgili okurlarım sistem öylesine önemli ki, adalette getirebilir adaletsizlikte… Zenginle fakir diye iki tabakada yaratabilir, eşitlikte… Bizler manipüle edilemediğimiz zaman gerçekleri göreceğiz. Gerçek tartışma din, dil, ırk ya da sınırlar değildir. Anlamamız gereken gerçek binlerce yıldır kandırıldığımızdır.